มีควาสุขจิงๆพึ่งไปดู Jazz Bor Boo ของคณะศิลปกรรมมาสนุกดี...เหมือนไปชาร์ตแบตเตอรี่

แต่ก็ไปสายอีกตามเคย ก็วันก่อนก้อพึ่งไปดู JaZz เหอะ ของ ม.ศิลปกรรมมา...ไปถึงปุ๊บก็...ประกาศว่า

"นี่ก็เป็นเพลงสุดท้ายที่เราจะเล่นแล้วนะครับ"  ซะงั้น...ก็ดีกว่าไม่ได้ดู...มาวันนี้ก้อ...นี่ก้อวงสุดท้ายแล้วที่จะเล่น...

อะไรมันจะสุดท้ายขนาดนั้น...ก็เออวันนี้ก้อกว่าจะเลิกเรียน 6โมงกว่าแล้ว...ออกมาพระอาทิตย์ก้อตกซะแล้ว  ไม่รู้จะเรียนอารัยนักหนา..ก็เอาวะดีกว่าไม่ได้ดู...วงสุดท้ายที่เล่นก้อคือวงของ รัชชี่ แห่งวงสักสี tattoo colour...เก่งว่ะ

ยอมรับว่าเก่งจริงๆ...

ถ้าถามว่าแจ๊ส 2วันนี้เหมือนกันยังงัย...เหมือนกันที่ เป็นเพลงแจ๊สในฤดูหนาวเหมือนกัน

แต่ถามว่าต่างกันตรงไหน...ต่างกันที่ jazz เหอะ อ่ะ ฟังแล้วหนาวแต่ jazz Bor Boo ฟังแล้วอุ่นดี

อันแรกนี่เป็นแจ๊สขั้นสุด...แจ๊สเพียวๆ  กระดกลงคอเลย  บรรเลงเป็นส่วนใหญ่ จากที่เคยฟังปีก่อนด้วย ฟังไปเรื่อยๆ เพลินๆ หนาวๆ เหงาๆ (เพราะไปคนเดียวรึเปล่า)

แต่อันหลังเป็นแจ๊สลูกผสม ผสมหลายอย่าง  ป๊อบ ร๊อก  มีคนร้องด้วย...พร้อมกับการเล่นที่ดูแหวกๆดี...ดูไปก้อยิ้มไป...สนุกดี...ยิ่งตอนหลัง เพลงอังกอร์ 

อืม...เปลื่ยนจากแจ๊สเป็นฮาร์ดคอร์ซะงั้น....มันส์ไปอีกแบบ

ถามว่าชอบอันไหน ถ้าความรู้สึกตอนนี้  ชอบแบบหลังมากกว่า...ก็บอกแล้วว่ามันหนาว...ฟังแล้วอุ่นดี...

.....

เท่าที่รู้ไอ้เพลงแจ๊สเนี้ย  มันก้อคือเพลงที่มีเครื่องดนตรีหลายๆชนิด ทุกชนิดที่คุณรู้จัก สามารถเอามาเล่นเป็นเพลงแจ็สได้

ก็แค่เล่นทุกอย่างพร้อมๆกัน...ไปในทิศทางเดียวกัน...เล่นตามที่อยากจะเล่น...ตามวิธีของมัน...งงมั้ย เหมือนคนนึงเล่นกีต้าร์ กูก้อเล่นของกูไป  มึงก็อดีดเปียโนของมึงไป  อยากเป่า แซ๊กโซนก้อเป่าไป...แต่ว่าถ้าเล่นอย่างนี้มันก้อเหมือนมั่วๆใช่มั้ย...แต่ว่าก่อนที่เค้าจะมาเล่นเค้าก้อเรียนเรื่องการประสานเสียงดนตรีมา

ก้อจะรู้ว่า เพื่อนร่วมวงมันเล่นคีย์ไหนอยู่ ใช้โน๊ตตัวไหน....แล้วเราจะเล่นแบบไหนถึงจะเข้ากัน...เล่นแล้วมันจะเพราะอ่ะ...แบบนี้แสดงว่าต้องเปะเรื่องดนตรีมากๆ  ประมาณว่าฟังแล้วรู้เลยว่าเป็นแบบไหน...ยกเว้นบางคนที่มันเซียนประมาณว่ากูมากะพรสวรรค์ คือไม่รู้หรอกว่าอะรัยยังงัย แต่เล่นได้เข้ากะคนอื่นซะงั้น...มันบอกว่ามี sense

ดังนั้นเพลงแจ๊สมันก้อเลยได้เรื่อยๆ...เรื่อยๆๆๆๆ...จนหลับ...คนทั่วไปบอกว่าแจ๊สเป็นดนตรีชั้นสูง ฟังเข้าใจยาก...ก้อไม่รู้ว่าจะเข้าใจมันไปทำมัย

ฟังแล้วมันเพราะก็น่าจะพอ  เพราะตัวข้าพเจ้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แล้วเราก้อไม่มีทางรู้ได้แน่ว่ามันเล่นจิงหรือมั่วเอา...ดังนั้นอย่ารู้มันเลย

 ฟังแจ๊สแล้วหลับก็ไม่เห็นจะเป็นรัย...ถ้ามีคนให้พิงอยู่ข้างๆ...(หมายถึงคนอื่นไม่ใช่ฉํน)

 

...ถ้าทุกคนเป็นเหมือนเพลงแจ๊สก็คงดี ....รู้จักปรับตัวเข้าหากัน...และถ้าเป็นแบบนั้นโลกใบนี้คงเป็นเพลงแจ๊สที่ลงตัวและเพราะที่สุด

...อยากฟังจัง

 

 ps....เมื่อไหร่จะหายหนาว...เบื่อแล้วนะ

    ....วันนี้ขูดหินปูนมา ขูดเพื่อน ดันเป็นเหงือกอักเสบ  โอ้โห...ทะเลสาปสีเลือดมากๆๆ...clot กันเห็นๆ...พรุ่งนี้โดนแน่

    ....ไปดูหนังกันมั้ย...finalscore...

    ....หงุดหงิด...ไม่รู้จะหงุดหงิดทำไม  ไม่เกี่ยวกะเราสักนิด  ไม่อยากจะสนใจหรอก...แต่มันห้ามไม่ได้...แล้วทำไมต้องห้ามด้วย

อารมณ์เสียมากมาย...พยายามจะทำมาหลายทีแล้วมันก้อยังไม่สำเร็จสักที     มีปัญหาเกิดขึ้นใหม่เสมอ

เซ็งจิต...ว่ะ

ไม่ต้องอยากรู้ว่าเรื่องอารัย...เพราะกำลังจะบอก...คือตอนนี้รู้วิธ๊เอาเพลงลงได้แล้ว...เห็นมั้ยนั่นน่ะ...window media player

ในที่สุดก้อได้แล้ว...ดีใจสุดขีด...แต่ให้ตายเถอะโรบิ้น..ไอ้เวปที่เคยฟังเพลงมันแล้วก็ดูดเอา URL มันมาน่ะ...อยู่ดีๆมันก้อไม่ให้ดูดซะงั้น...ก็ว่าทำเหมือนเดิมทุกอย่างแล้ว

หงุดหงิดว่ะ...ดังนั้นมันก้อเลยขึ้นแต่window แต่เพลงไม่ดัง...เซ็งจิ

จิงๆมันก้อไม่น่าจะยากขนาดนี้...แต่บังเอิญ (เรื่องจิงมากกว่า) ที่กรูโง่ เลยทำไม่เป็นสรุปว่าก้อคงได้แค่นี้...เพื่อนๆที่รักโปรดช่วยเหลือข้าพเจ้าด้วย..แต็งมากๆ

...

....

aday เล่มใหม่ออกแล้วซื้อแล้ว...เล่มเก่ายังไม่อ่านเลย...แต่อ่านเล่มใหม่ก่อน...เป็นงั้นไป นี่ก้อต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบปลายภาค...เบื่อจิง..

...

....

ไปนอนดีกว่า...มันหนาวขึ้นอีกแล้ว...พอซะทีเหอะ

 

ps...รักเธอ...เพลงใหม่ของพี่บอยโก..ร้องโดย  โต๋...พึ่งฟังครั้งแรกโคตรเพราะเลย...

   ...ว่างมั้ย...ไปดูหนังกันเถอะ...365???

   ...^_^

 

 

สุดท้ายก็ไม่ได้ดู...เจมส์บอนด์..ก็ไม่มีคนดูด้วย..เลยนอนซะเลยตื่นมาเพื่อนๆก้อชวนไปงานเกษตร

ไปมารอบที่ 2 แล้ว  โคตรเหนื่อยเลย...ได้แต่กิน...รู้สึกว่าไปงานเกษตร เพื่อ 2อย่าง กินลูกชิ้น CPกับไอติมฟาร์มโชคชัย

ไปทีไรก้อได้แค่นี้...วันนี้ไม่มีเรียนบ่าย..สวรรค์มากๆ...นานมากแล้วที่ไม่เกิดปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติแบบนี้...วันนี้ดีจัง

....

....

ช่วงนี้ไม่มีเพลงออกใหม่ๆเลย...ที่มีอยู่ก้อฟังไปหมดแล้วมีออกใหม่ก้อหาฟังไม่ค่อยจะได้...เบื่อจิงๆ...จะลงแดงตายอยู่แล้ว...พูดถึงเพลงมีคนถามว่าชอบฟังเพลงมากขนาดนั้นเลยหรอ...

ขอตอบว่า...เพลงอ่ะมีผลต่อการดำรงชีวิตของข้าพเจ้าอย่างมาก  ถ้าให้เลือกระหว่างตาบอดกะหูหนวก...ยอมตาบอดดีกว่า...ต่อให้มองไม่เห็นแต่ฟังก้อรู้สึกได้  อยากบอกอะไรก้อใช้เพลง...ง่ายจะตาย..(พูดเอามันจะไม่ง่ายกว่ารึงัยวะ)..แหมใช้เพลงอ่ะมันโรแมนติกกว่าเป็นไหนๆ...เพราะแบบนี้รึเปล่า  ถึงเป็นคนที่เลือกเชื่อสิ่งที่คนอื่นบอกมากกว่าสิ่งที่ตัวเองเห็น...ก็คิดว่าที่เค้าบอกแบบนั้น..เค้าคงอยากให้เรารู้แบบนั้น...ต่อให้เป้นเรื่องไม่จริงก็อหลับหูหลับตาเชื่อไปเหอะ...จะไปบีบคั้นอะไรมาก..มันเป็นเรื่องของคนอื่น...จิงมั้ย

....

....

จะสิ้นเดือนแล้ว..ใกล้สอบแล้วด้วย..เบื่อจิงๆ..ชีวิตก็ต้องเข้าสู่วงจรนั้นอีกแล้ว...อ่านหนังสือ...

ประโยคเดิมๆหลังเรียนเสร็จ..ไปไหน...ไปห้องสมุด (แพทย์)...ไม่ได้ไปเพราะต้องการความสงบ...ไปเพราะมันวุ่นวายดี

อยู่ห้องแล้วง่วง...เหตุผลอีกอย่างก้อ...^_^ ...รู้กัน

....

....

วันที่31นี้มีงานดนตรีศิลปกรรม  แจ๊ส ซะด้วยแต่ปีนี้จัดที่หน้าคณะศิลปกรรมเลย...คิดว่าจะไปดู...จิงๆก้อไปดูทุกปี...หวังว่าปีนี้คงไม่พลาดเหมือนเดิม...

adayเล่มใหม่ใกล้ออกแล้ว...เล่มเก่ายังอ่านไม่เสร็จเลย...งานเยอะจนไม่มีเวลาอ่านหนังสือ...(รู้สึกว่ามันไม่ใช่หนังสือเรียนนะ)...วันนี้ไอ้ภัทรมันอ่านเลยมีโอกาสได้อ่าน (มันบอกให้อ่าน)มันบอกขำดี

เป็นโปสการ์ดที่มีคนส่งมาให้...เขาเล่าว่าเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมา 3 ปีโทรมาหาแล้วบอกว่าเห็นชื่อเขาในอะไรสักอย่างเหมือนส่ง ขอเปลี่ยนมั้ง (คอลัมภ์นึงในอะเดย์)..จำได้เลยคิดถึงโทรมา...เขาเลยขอบคุณอะดย์ที่ทำให้เขาได้คุยกะเพื่อนเก่า..และขอบคุณคนที่ชื่อเหมือนเค้า...เป็นงั้นไปสรุปว่าไอ้ที่เพื่อนเขาอ่านอ่ะ...เป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เขาเขียนไป..ชื่อมันซ้ำกัน

อ่านแล้วก้อเออว่ะ....ตลกดี  บางทีเรื่องบังเอิญก้อทำให้เกิดเรื่องจริง...เหมือนวันนี้ฉันค้นพบว่าเรารู้จักคนที่เรารู้จักก็รู้จักเค้า...สรุปว่าเราทั้งหมดรู้จักกัน...งงมั้ย..แปรกันเอาเอง

...

หนาวอีกแล้ว...ทั้งที่วันก่อนยังได้กลิ่นของหน้าร้อนอยู่เลย...

...ปล.อยากเอาเพลงลงเสปสต้องทำงัย...ใครก้อได้สอนที...ขอบคุณนะ

 

ไปดูมาแล้วละครคณะเรื่องสุดท้ายของฤดูกาลนี้...นางบังม่าน..วิทยาการจัดการ

ก็ตามเคย..ฮาตามเคย...ดูแล้วก็เออว่ะ...กะแล้วว่ามันต้องขำ...คุณสุภาพสตรีทั้งที่ตัวจิงและตัวปลอมแสดงเก่งกันจิงๆนะเนี่ย

เสื้อผ้า  หน้า  ผม เป๊ะมากๆ...อยากจะบอกว่าดูไปก็อสงสัยไปว่าเฮ้ย!! ตกลงว่าคนนั้น  หญิงรึว่าชาย ก้อแหมเห็นสวยๆอ้าวเป็นผู้ชายซะงั้น...ส่วนไอ้ที่เห็นแมนๆมันก้อไม่ใช่

ของอย่างนี้ไม่ว่ากัน...ความสามารถมีก้อพอแล้ว...คิดแล้วก้ออยากเกิดเป็นแบบนี้มั่ง..ท่าจะเวิร์กกว่ามาก...ไม่เป็นมันแล้วผู้หญิง...ซะงั้น..จะบ่นทำมัยวะ...พูดถึงละครดีกว่า

จำอไรไม่ค่อยได้..จำได้แต่ว่าฮา..ขำ..หัวเราะ...แต่บอกตรงๆเลยว่าไม่เข้าใจ...คือมันเหมือนจะเข้าใจ...แต่มันไม่เข้าใจ...(อารัยของแกวะอีเต่า)...รึว่ามัวแต่หัวเราะ

เหมือนเรื่องจะออกแนวมีสาระมีข้อคิด...ไม่เหมือนครั้งที่ผ่านมา...แต่ว่าไม่เข้าใจ   เหมือนเค้าจะบอกตอนท้ายเรื่องที่นางเอกพูด...แต่ก้องงๆ...งงว่าตกลงว่า..นางบังม่านนี่มันหมายความว่างัย...ตอนแรกก็บอกว่าคนเราไม่เท่ากัน...แล้วก็บอกกว่าเท่ากัน...แล้วก้อบอกว่าคนเรามีฉากบัง  แล้วก้อบอกว่าอยู่ที่เราจะมอง..อยู่ที่เราจะเลือกว่าเป็นแบบไหน...อ่านมานี่เข้าใจกันมั้ย

ไม่เข้าใจอ่ะ...เหมือนจำได้เป็นวรรคๆ..สุดท้ายก้อเลยตัดสินใจว่าอย่าเข้าใจมันเลย...มันคงไม่ใช่ว่ามันเข้าใจยากหรอก...แต่คงเพราะว่ามัวแต่ขำจนลืมจิงๆอ่ะแหละ...ถ้ามีอีกรอบคงไปดูอีก...ถ้ามีใครไปดูมาแล้วเข้าใจช่วยบอกที่  แต่สรุปว่าชอบอ่ะแหละ...ปีหน้าเจอกันใหม่....เออซื้อCD เพลงมาด้วย 90บาท..กะไม่ซื้อแล้ว...เพื่อนเก่าเอามาขาย...เหมือนโดนยุ..จิงๆก้ออยากได้อยู่แล้ว อุตส่าห์ข่มใจ..เห็นCD ไม่ได้เหมือนโดนสารกระตุ้น..เงินก้อไม่มี...แต่ฟังแล้วก็โอเคนะฟังได้...เพราะในระดับหนึ่ง...ฟังแล้วรู้สึกคุ้นๆไปหมด...เหมือนเคยฟัง...ชอบเพลงนึงฟังซ้ำไปมาแต่ไม่รู้ว่าชื้อเพลงอะรัยขี้เกียจดู...แต่ที่ชอบมากกว่าคือ แผ่นCd น่ารักดี..ชอบ

 

...

วันนี้มีหนังศูนย์แพทย์ฉาย..แสบสนิท...ก้อฮาดีนะตลกดี...VJจ๋า..น่ารักดี....ตัวจิงยิ่งโคตรน่ารัก...เซ็กซี่เบาๆ...หนังเข้าใจง่ายดี..พรุ่งนี้มีเจมส์บอน  คงไปดูอีก

 

ปล.1วันก่อนเปลี่ยนใจ...วันนี้ก้อเปลี่ยนใจอีกที...แล้วงัย..จะทำไมล่ะ

ปล.2.ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการ

ปล.3 ง่วงนอนว่ะ...

ปล.4ไปนอนล่ะ...ฝันดีนะ...จุ๊บๆๆๆ

 

 

เมื่อกี้พึ่งอัพไป...แต่จะอัพอีก...พยายามอัพตั้งแต่..2 ทุ่ม..จนตอนนี้จะตี 3...เอาให้มันคุ้ม..ขอบ่นหน่อย..เน็ตโคตรช้าเลย

ขนาดเต่ายังหงุดหงิด..ไม่ได้อัพมานานมาก..งานเยอะโคตร..ไม่แน่ใจว่าเรียนทันตแพทย์หรือว่ากรรมกร..ช่างปูน...คิดแล้วมันหงุดหงิดๆ...

เอาเรื่องหนุกๆดีกว่า...พึ่งรู้สึกว่าได้ทำอะรัยเยอะๆหมายถึงอะไรที่ไม่ใชเรียนอ่ะนะ...เอาตั้งแต่พัฒนาหอเลยปลูกต้นไม้มากที่สุดในชีวิตเต่าๆเลย

มันจะตายมั้ย...ช่างมัน   ตอนบ่ายมีหมอฟันหมอ...ฮาช่วงหลัง..ตอนแชร์บอลสุภาพสตรีประเภทที่ 2...

 

พูดถึงละครคณะดีกว่า ไปดูละครมนุษย์กะมิ่ง..เพื่อนมิ่ง..และน้องมิ่ง

ชอบอ่ะ..เรื่องคุณตัว...ชอบที่สุดตั้งแต่เคยดูละครคณะมาเลย...รู้สึกว่าดูแล้วได้อะไร..อะรัยวะ..เรื่องก็โอ...คนแสดงเก่ง..สภาพสตรีประเภทที่ 2 ทั้งหลาย..เก่งมากๆ..

อยากเกิดเป็นพวกคุณจิงๆ...ที่ชอบที่สุดก้อตรงที่ภาษานี่แหละ..รู้สึกว่าภาษาสวยดี..ขนาดด่ายังฟังเเล้วรู้สึกเข้ากันดี..มีเปรียบเทียบ...มีบางจุดของเรื่องที่มันดูเกินๆ..

ก้อตรงไอ้หยกที่บอกว่านางเอกเป็นลูกใคร...เหมือนมันไม่ต้องมีก้อได้..รึว่าจะให้คนดูไขว้เขว...อันนี้ก้อไม่แน่ใจ..สรุปว่าโอเคเลย...นางเอกน่ารักดี..มีฉากติดเรต X

ด้วย..เหอๆ..พระเอกไม่หล่อ...แต่ร้องเพลงเพราะรับได้...จำได้ประโยคนึงประโยคเดียวนี่แหละ ชอบนะ เค้าบอกว่า....

 

"เป็นE - ตัวก็เหมือนหมากฝรั่ง  พอเขาเคี้ยวหมดความหวาน  ก็คายทิ้ง...ไม่มีใครเขายอมกลืนลงไปหรอก"

...มันก็จิงนะจิงจนมาถึงทุกวันนี้แหละ

...

ส่วนละครศิลปกรรม...อย่าพูดถึงดีกว่า...คนทำคงตั้งใจอ่ะ...เอาคะแนนความตั้งใจไป...แต่ว่าสงสัยคงลืมดูเองก่อนแสดง...ไม่เข้าใจว่าจะสื่ออะไร..งงมากว่ามันจะจบยังงัย...จบแบบคาดไม่ถึ..คาดไม่ถึงว่าจะกล้าจบแบบนี้...คราวหลังทำเป็นละครเพลงท่าจะดีกว่า...แต่ยังสงสัยว่าคราวหลังจะมีคนกล้าไปดูอีกมั้ย...รู้สึกว่าจะด่ามากไป...ชื่นชมนะนี่..มีความพยายามทำ..ครั้งแรกๆ...อย่าว่ากัน...(ตบหัวแล้วลูบหลัง)...

 

...วันนี้เย็นวันนี้..ดูละครวิทยาการ...อันนี้ก้อการันต์ตีว่าของเค้าดีจิงๆมิ่งบอกมา...ต้องดูว่าปีนี้เป็นงัย

 

เออได้ดูเเล้วคอนเสริต์ smallroom...  เป็นกันเอง...เล็กๆ..ใกล้ชิดแบบที่ชอบ  ต้องขอบคุณ tattoo colourนะนี่ ที่เรียนมข..ในที่สุดก้อได้ดูแล้วกระต่ายตั้ก...ถ้าแกอยู่ด้วยคงมันส์กว่านี้...บอลน่ารักดี...เกิดมาพึ่งใกล้ชิด...เน้นว่าชิด..ผู้ชายหล่อขนาดนี้...ชอบๆ

 

...เมื่อวานไปดูแข่งกีฬามา..มันส์โคตร...ตั้งใจดูบาสชายเป็นพิเศษ  ไม่บอกก้อรู้ว่าดูใคร...ขอบคุณที่ยิ้มให้...

 

อยากโหลดเพลง..ทั้งที่โหลดมาหมดแล้ว...เหมือนเป็นโรคจิตเลย...โรคจิตชอบโหลดเพลง...ก้อคนมันชอบทำงัยได้...ถ้าแต่งงานกับเพลงได้ก้อคงทำไปแล้ว..รึว่าได้วะ...อย่างนี้ก้อขึ้นคานอ่ะดิ...แล้วงัย...คิดว่ากลัวกรอ..เหอๆๆ

 

ช่วงนี้เจอคนน่ารักมากมาย..มีความสุข...

...พอแล้วไปนอนดีกว่า...สะใจแล้ว..อยากเอารูปใหม่ลง...เอาเพลงลงเสปสด้วย..เอาไว้ก่อน...เขียนยาวเกินไปแล้ว

...

ปล. บล็อกก่อนหน้านี้ดูเพี้ยนๆ...อ่านแล้วก้ออย่าสนใจมากนะ   เรียนหนักจนเพี้ยนก้องี้...อ่านเองแล้วยังรู้สึกว่าจะมีใครยอมคบกับฉันต่อไปมั้ยนี่..ยังัยเพื่อนต้องมาก่อนแฟนอยู่แล้ว..

(กำลังคิดว่า..ก้อใช่สิ...แกมีแต่เพื่อนนิ..ไม่มีแฟน...คิดถูกแล้ว..ทราบโดยทั่วกัน...เหอๆๆ)

บางทีก็ไม่เข้าใจ...

....

ฉันไม่ชอบอะไรที่ไม่แน่นอน  ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าทุกๆอย่างเปลี่ยนแปลงได้

ฉันไม่ชอบการเดินกลับหลัง...แต่ทุกๆครั้งที่ก้าวไปข้างหน้า... ฉันหันหลังกลับมามองข้างหลัง

ฉันไม่ชอบเปลี่ยนใจกลับไปกลับมา...แต่ฉันกลับพบว่าทุกครั้งที่พบเธอ...ฉันเปลี่ยนใจเสมอ

...

ดังนั้นฉันไม่ควรจะชอบเธอ...แต่ทุกอย่าง...ไม่แน่นอน..มันเป็นเรื่องของความทรงจำ...และฉันเปลี่ยนใจได้ตลอดเวลา...แล้วฉันควรทำยังไง

What will I do???

...

จากเรื่องที่เขียนไปเมื่อครั้งก่อน..ที่ถามว่า หนาวมั้ย..มีคนถามกลับมาว่ามีความรักหรอ...ขอตอบว่า รักหรอ...ไม่รู้จักหรอก..แค่เขียนขึ้นตามจินตนาการ...จำมาจากในหนังชีวิตจิงไม่เคยรู้สึก....ถ้าหนาวก้อแค่ห่มผ้า

แล้วก้อมีคนมาถามอีกว่า...เคยชอบใครจิงๆมั้ย...ถามมาได้...ก้อชอบจิงดิ..แต่ว่าไม่เคยมีใครได้มากกว่านั้น...

...

ฉันไม่ชอบคิดถึงเรื่องไหนนานๆ...เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าเรื่องบางเรื่องเข้ามาวนเวียนอยู่ในหัวของฉันมากๆ...ฉันจะหยุดมันไว้แค่นั้น

ฉันไม่ชอบคิดถึงใครนานๆ...เมื่อไหร่ที่ฉันรู้สึกว่ามันมากขึ้น...ฉันก็จะหยุดมันไว้แค่นั้นเหมือนกัน

ฉันชอบรู้จักคนมากมาย...อยากรู้ว่าใครเป็นยังงัย...อยากรู้ว่าใครคิดอะรัย...บางคนบอกว่าคนๆนี้แปลก...ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าแปลกยังงัย

ฉันรู้จักคนเหมือนการฟังเพลง...ทุกๆคนเหมือนเสียงเพลง ฉันชอบฟังเพลง...ถ้าเป็นไปได้ก็อยากฟังเพลงทุกเพลงที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้...

ไม่ใช่ทุกเพลงที่ฉันฟังแล้วชอบ...และฉันก็ไม่ได้ฟังเฉพาะเพลงที่ฉันชอบตลอดเวลา...

 

บางครั้งก็เลือกไม่ได้

 

ฉันไม่คิดจะชอบใครจิงๆหรอกนะ...ต่อให้รู้สึกว่าชอบคนๆนี้มากแค่ไหนมันก็ไม่ใช่อยู่ดี...เพราะฉันไม่อยากรักใคร   ฉันไม่ชอบความสันพันธ์ที่ยั่งยืน...ไม่ชอบอะไรที่มันยึดติด...ก้อเชื่อนะว่าบนโลกนี้มีคนรักกันจิงๆ...แต่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวเองได้...

มันจึงไม่แปลกเลยที่เป็นแบบนี้...เธออย่ารู้จักฉันมากกว่านี้เลยนะ..เว้นระยะห่างไว้แค่นี้ดีกว่า...ไม่ต้องน้อยใจ...เพราะเธอก้อได้เท่าๆคนอื่น..เมื่อไหร่ที่ฉันรู้สึกว่ามีคนกำลังเข้าใกล้ฉัน  ฉันจะถอยห่างออกมาเสมอ...ถ้าอยู่ใกล้กันมากๆมันอาจจะร้อน...ฉันเปลี่ยนเปลงตลอดเวลา...ตอนนี้ฉันอาจเป็นน้ำ...แต่แค่วินาทีเดียวฉันอาจจะกลายเป็นไฟเผาเธอก็ได้...ฉันไม่ชอบให้ใครวิ่งตามฉัน...เพราะไม่แน่ใจว่าวิ่งถูกทางมั้ย...อย่าเสียเวลาดีกว่า...

ไม่ใช่ว่าไม่ชอบนะ   แต่ว่าฉันชอบที่จะชอบตัวเองมากกว่า

ไม่ใช่ว่าเธอไม่ดีหรอกนะ...แต่เป็นเพราะว่า...หัวใจของฉันไม่มีประตู

เราแค่เจอกันผ่านทางหน้าต่างใบเล็กๆก้อพอ