sutthida's profileturtledentist's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    May 25

    **เปิดเทอมแล้วนะ**

    ตอนนี้เปิดเทอมแล้วนะ
     
    เมื่อวานพึ่งกลับไปเรียนมา
     
    อยากบอกว่าไม่น่ากลับไปเรียนเลย
     
    เรียน3วัน วันละชั่วโมง...เพื่อ!!!!
     
    แล้วสอนโคตรจะรู้เรื่อง...
     
    แล้วมีสอบอีก...เพื่อ!!!!
     
    เซ็งว่ะ
     
    ..ถ้าเปิดเทอมจิงๆแล้วก้อคงไม่ได้มาในนี้อีกนาน...สงสัยต้องกลับไปเขียนใส่กระดาษเหมือนเดิม...
    May 18

    **แล้วเราก้อจากกันจริงๆ**

    ตอนนี้อยากเปิดเทอมมากที่สุด..เอิ้กๆ


    ความทรงจำ...อะไรที่มันผ่านมาแล้ว..จะถูกเรียกว่าอดีต...

    อดีตที่มีความหมายกับเรามักถูกเก็บเป็นความทรงจำ...

    ดังนั้นความทรงจำจึงมีพื้นที่น้อยกว่าอดีต...

    ก็สมองมันมีแค่นี้เก็บมากมันไม่พอ...

    ฉันอยากให้อดีตทุกๆวันอยู่ในความทรงจำ..

    .....ดังนั้นฉันจึงใช้หัวใจเก็บส่วนที่เหลือ....


    ใครบางคน...เป็นคนที่ฉันอยากเจอในตอนนี้...หายไปเกือบ 2 ปี.อยู่ดีๆก็คิดถึงขึ้นมา


    May 17

    **กลิ่นโรงพยาบาล**

    กลิ่นโรงพยาบาล...ที่เขียนขึ้นมานี่ก้อไม่ใช่อะรัยหรอก..เเต่เพราะมันเป็นกลิ่นที่คุ้นเคยมากเมื่อ4-5วันที่แล้ว...แล้วชื่อเพลงนี้ของพาราด๊อกซ์ก้อวนเวียนในหัวฉันตลอดเวลาที่อยู่ที่นั่น...ถ้าฟังในตอนนั้นมันคงเปลี่ยนจากเพลงน่ารำคาญเป็นเพลงที่เพราะมากๆแน่ๆ

    ตอนนี้ยายกลับมาอยู่บ้านแล้ว...โคตรดีใจเลย...จะบอกว่าการไปเฝ้าไข้มันทรมานจิงๆ...วันเเรกยายต้องนอนห้องรวมก่อนเพราะห้องพิเศษมันเต็ม...ฉันก้อเลยต้องไปนอนเฝ้ากับน้อง..คือยายมีเตียงนอน...แล้วฉันกับน้องนอนไหนวะ????..เอาวะก้อกะว่าจะไม่นอน...อือหือ...ถึงมีที่นอน(กู)ก้อคงนอนไม่หลับ...เดี๋ยวเสียงไอ..เสียงเครื่องอะรัยก้อไม่รู้...และนี่เลยทรมานสุดๆ..เสียงอ้วก..โห..ไม่รุ้เค้าป่วยเป็นรัยแต่เค้าอ้วกได้ใจมาก...บิ้วอารมณ์ให้อ้วกตามเหลือเกิน..จะบ้าตายอยู่แล้ว..พอตี5 เท่านั้นแหละ...แสงอาทิตย์ในยามเช้ามันช่างสวยงามจิงๆ..กูจะกลับบ้าน..คนอื่นมาเฝ้าแทนเลย..ถ้าอยู่นานกว่านี้..มีคนป่วยเพิ่มแน่..ฉันเอง..พอคืนต่อมาก้อเลยให้น้าไปนอนเฝ้าแทน...จะได้รู้สึก..เหอๆ...ดีที่คืนที่3ได้ห้องก้อเลยย้าย...โอ้สวรรค์จิงๆ...

    ตอนอยู่ห้องรวม...ยายคนที่อยู่เตียงข้างๆยายฉัน...ไม่ร้เป็นรัย..มีแต่สายเต็มไปหมด..พูดก้อไม่ได้..เห็นแล้วก้อ..เฮ้อ..ดีนะที่ยายฉันไม่เป็นรัยมาก..คือเข้าโรงพยาบาลเพราะกลืนไม่ได้อย่างเดียว..รู้สึกว่าต้วเองโชคดีอ่ะ..พอเห็นแบบนี้แล้วก้อรู้สึกว่าพูดไม่ได้นี่มันก้อแย่เหมือนกันนะ...

    ถ้าเราไม่พูดเค้าก้อคงไม่รู้ว่าคิดอะรัย...ต้องการอะรัย
    จะอ้างว่าทำมัยไม่ถามล่ะ...ก้อคงไม่ได้หรอก
    เพราะเค้าก้อคงไม่รู้เหมือนกันว่าเราอยากให้เค้าถาม
     
    May 11

    ***กลับมาแล้ว***




    ในที่สุดก้อสามารถเอารูปลงได้...เหอๆ..ภูมิใจมากนะเนี่ย.ยังงัยก้อขอย้ำว่า
     
    มันยากจริงๆ...ส่วนรูปที่เอาลงก้อคงไม่ใช่รูปข้าพเจ้า....เพราะก้อคิดว่ารูป
     
    แบบนี้มันสวยกว่าชั้นเป็นไหนๆ...(ทุกคนกำลังพยักหน้าเห็นด้วย...เอิ้กๆ)
     
    และเพราะการเอารูปลงในครั้งนี้ทำให้คอมเจ๊งซะงั้น...นี่ขนาดไม่มีรูป
     
    ชั้นสักรูป...อาถรรพ์แรงจิงๆ...แต่ก้อเอาไปซ่อมแล้ว....ถึงอย่างงั้น
     
    ก็เหอะข้าพเจ้าก็คงยังไม่กล้าเอารูปลงใหม่...ก้อดูๆกันไปก่อนนะ
     
    เพราะว่ามันก็สวยกว่าชั้นจิงๆแหละ...เอิ้ก..เอิ้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
     
    May 04

    มันยากจริงๆนะ

    ....สวัสดีกันอีกครั้ง...โอ้แม่เจ้า..อะรัยมันจะยากเย็นขนาดนี้...ในที่สุดก้อกลับมาพบกันอีก...ดีใจโคตรๆนะเนี่ย...ก้อไม่รู้ว่าเกิดอะรัยขึ้นเหมือนกัน..อยู่ดีๆมันก้อเขียนไม่ได้...แต่อยู่ดีๆมันก้อเขียนได้ซะงั้น..(เหมือนมาไม่ปกติ...)...เขียนได้ก้อดีแล้ว...ก้อต้องขอบคุณเพื่อนๆ     ที่ช่วยพยายามหาคำตอบให้...(ถึงจะตอบไม่ได้ก้อเหอะนะ)..แล้วก้อขอบคุณทุกๆคนที่มาเม้นให้...จุ๊บๆ...เด๋วจะเข้าไปดูของเพื่อนมั่ง...วันนี้ก้อมีเรื่องเศร้า...ตอนบ่าย 3...ไอ้ภัทโทรมาบอกว่า...เลื่อนเปิดเทอม..โหยดีใจแทบตาย....แต่ดันกลายเป็นว่า...เลื่อนเข้า...โหย..ตอนนี้สิ..เสียใจน้ำตาจะไหล...อะรัยจะขนาดนั้น.. ...
     
    ....จริงก้อสับสันในตัวเองเหมือนกันว่าเสียใจรึดีใจ...อยู่บ้านก้อเซ็งๆ..ไม่มีรัยทำ..อากาศก้อร้อนๆๆๆๆๆๆ...จะเป็นเต่าอบกรอบอยู่แล้ว...แต่พอรู้ว่าเปิดเทอมเร็วขึ้นก้ออยากอยู่บ้านซะงั้น..ตอนนี้ก้อเลยสับสนว่าจะอารมณไหนดี...เอิ้กๆๆ...แต่ก้อ..อยากกลับไปขอนแก่นอยู่น้อ...จะได้เจริญตาเจริญใจซะที...คิดถึงเพื่อนๆด้วย...คิดถึงเด็กใหม่...เอิ้ก...ขอให้น่ารักๆ.......รู้สึกจิดใจแห้งเหี่ยว...วันๆก้อเลยเปิดเน็ตดูรูป...แหม...เด็กสมัยนี้นี่..น่ารักได้ใจจิงๆๆ...คิดแล้วก้ออยากจะไปเกิดใหม่..ให้มันช้ากว่านี้หน่อย...เอิ้ก..บ่นมาพอแล้วก้อพอดีกว่าน้อ...