วันนี้วันศุกร์แต่กว่าเขียนเสร็จมันคงจะกลายเป็นวันเสาร์ไปแล้วล่ะ
วันนี้อยากเขียน...จิงๆมาเล่นทุกวัน...แต่วันนี้เป็นวันที่อยากเขียน...วันนี้สอบ...จิงๆก่อนหน้านั้นก้อสอบ
สอบเช้า...ตกบ่าย...อะไรมันจะรวดเร็วขนาดนั้น...ไม่รู้จะว่ายังยัง...สมควรเเล้ว...ก็ดูมันสิ...มันอ่านหนังสือตอนไหน
เล่นแต่เน็ต....ฟังแต่เพลง...ไอ้อ้วนบอกว่า..มึงจะเปิดสถานีวิทยุรึงัย...เหอๆ...ถ้าทำได้ก้อคงทำไปแล้ว..ไม่มานั่งให้มันเจ็บใจเล่นหรอกนะ
ช่วงนี้ติดฟังแฟตมากๆๆ....ขอย้ำว่ามากๆ...ไม่รู้ว่าทำไม...เหมือนอยู่เฉยๆแล้วมันฟุ้งซ่าน...ต้องหาอะไรทำ...จิงๆมันควรจะอ่านหนังสือใช่มั้ย
อ่ะ...ว่ากันเรื่องนี้..วันจันทร์นี้ก้อหมดเวลาสนุกแล้ว...มันสั้นจิงๆ...ไม่อยากจะคิดถึงเรื่องนี้เลย
ปกติไม่ค่อยจะกลัวอะไรที่มันยังมาไม่ถึงหรอกนะ...มันจะยากเเค่ไหนเชียว...ก็แค่วิ่งชนมัน...เจ็บนิดเจ็บหน่อยเดี๋ยวก้อหาย
แต่ว่าครั้งนี้...ยอมรับเลยว่ากลัวมากๆ...กลัวอะรัยล่ะ...กลัวทำเค้าเป็นอะไรนะสิ...จะขึ้นคลินิกแล้ว..จะมีคนไข้จิงๆแล้ว...จะได้รักษาคนจิงๆ...
เฮ้ย....อย่างกรูเนี่ยนะ...อ่ะ...มันหมายถึงการับผิดชอบชีวิตคนอื่นด้วยนี่หว่า...คิดเเล้วมันน่าเครียดจิงๆ...
เเต่ก้อเอาเหอะนะ....มันคงจะผ่านไปได้ละมั้ง...อีกตั้ง 3 ปีเลยหรอวะเนี่ย...มันนานจิงๆเลยนะ...
กว่าจะได้เป็นตัวเอง
......
.....me  myself...ไปดูมาแล้ว
ก้ออย่างที่รู้กันมันเป็นเรื่องของผู้ชายคนนึง...พระเอกนั่นแหละ  โดนตีหัวแล้วโดนรถชน...จนความจำเสื่อม...แล้วคนชนก้อคือนางเอก..แล้วงัยล่ะ...ก็จำไม่ได้
นางเอกก้อต้องรับผิดชอบโดยการพามาอยู่ด้วย....แล้วยังงัยล่ะ..นางเอกโดนทิ้งมาพอดี...อ่ะ....แล้ว...มัน..ก็ ....กลาย...เป็นความรัก
แต่แล้ววันนึง....ความทรงจำก้อกลับมาถามหา...ตัวตนจิงๆ...กรูเป็นกระเทยอ่ะ...แล้วมันจะเป้นยังงัยละ...จะเลือกอะไรดี...
กลับไปเป็นกระเทยอย่างที่เคยเป็น...หรือว่า...เป็นผู้ชายคนนึงที่รักเธอ...อันนี้ไปดูเอง
โดยส่วนตัวเเล้ว...ชอบอ่ะ...เรื่องมันธรรมดามากๆเลยนะ...แต่ยอมรับว่าชอบพล๊อตเรื่องนี้นะ...คิดได้งัย...กระเทยความจำเสื่อมมารักกับผู้หญิง....แล้ววันหนึ่งมีคนมาบอกว่า
เฮ้ย...มึงอ่ะเป็นกระเทยนะโว้ย..จะรักกับผู้หญิงได้ยังงัย...โอ้แม่เจ้า...อึ้งคับอึ้ง...มันยิ่งกว่าตอนที่เป็นผู้ชายอยู่ดีๆแล้ววันนึงค้นพบว่าตัวเองชอบผู้ชายซะอีกนะ
ใครจะอยากเชื่อล่ะว่าตัวเองจะเคยเป็นกระเทยมาก่อน...พอความทรงจำกลับมา...มันก้อยังวนเวียนอยู่...จะทำยังงัยดีล่ะเนี่ย...ถ้าเป็นฉัน
ก้อคงตัดสินใจแบบนี้แหละ...เพราะว่า me myself....ในหนังมันก้อบอกไว้...แต่รุสึกว่ามันจะพูดงงสักหน่อยนะ....สรุปได้ว่า
เราอาจจะเป็นสิ่งที่เราอยากเป็น....สิ่งที่เราต้องเป็น ....หรือสิ่งที่คนอื่นยัดเยียดให้เราเป็น....
แต่ว่าคนเราก้อมีสิทธิเสรีภาพในการเลือกได้ว่าจะเป็นแบบไหนในสามแบบนี้...
สิ่งสำคัญมันอยู่ว่า...ตอนนี้เรารู้ว่าเราเป็นอะไร...ก็พอ...
เหมือนที่นางเอกถามว่า...เธอยังรักฉันอยู่มั้ย...พระเอกบอกว่า...ผมเป็นแบบนี้มันคงเป็นไปไม่ได้...
นางเอกถามอีกว่า แล้วเธอยังรักฉันอยู่มั้ย...พระเอกก้อบอกว่า...มันเป็นไปไม่ได้อยู่ดี...(ประมาณนี้มั้งนะ..จำได้แค่นี้)
นางเอกถามอีกว่า....เธอยังรักฉันอยู่มั้ย(Do you love me?)
พระเอกตอบว่า.......รัก(I do)
......just enough...แค่นี้ก้อพอแล้ว...

..........มันคงเหมือนตอนนี้ที่ฉันเป็น....เป็นหมอฟันที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้อยากเป็นหมอฟัน...งัยล่ะ  just enough
ps...หนังมันไม่มีอะรัยจิงๆนะ...แทบจะเดาเรื่องได้หมดแม้กระทั่งตอนจบ...ถ้าไม่จบแบบนี้คงดดนด่าแน่ๆ....แต่ว่าหนังมันดูธรรมดาแต่ว่าน่ารักดี...ตอนมันเริ่มรักกัน...อาจจะเป็นเพราะว่าอนันดาหล่อ...มากกกก...ก็ได้นะ..หุหุ
   ....ไปดูหนังวันนี้เหมือนได้ดูหนัง 3 เรื่อง...เรื่องที่ 1 me myself...หนังรักโรแมนติกเล็กๆ.
                                                   เรื่องที่ 2 หนังสงครามต่อสู้...กำลังซึ้งเลย..แต่..ลำโพงมันกระหึ่มไปรึป่าวพี่...เสียงแตกอีกตะหาก...ยังกะเสียงฉากออกรบ
                                  และเรื่องสุดท้าย ...เด็ดสุด...หนังสดข้างหน้าอ่ะ..โหยแบบว่า..มันกะลอกเลยมั้งน่ะ...พอพระเอกนางเอกจูบกันปุ๊บ..มันก้อจุ๊บกับปั๊บ...แถมมากกว่าในหนังอีกนะ...ไม่ได้แอบดูหรอกนะ..แต่ว่ามันอยู่ข้างหน้าพอดี...อยากจะแอบถ่ายคลิปไว้เลย  นัวเนียร์เหลือเกิน...เสี้ยนมากก้อไปที่อื่นเลยไป...พอหนังจบ...ไม่คิดอะไรเลย....ขอดูหน้ามันหน่อยเหอะ....ดีล่ะที่ไม่ถ่ายไว้...เอาไปขายก้อขายไม่ได้หรอก...หน้าตาไม่ดีแล้วยังทำตัวไม่ดีอีก...สงสัยมันจะ me myself มากไปมั้ง
.......สรุปว่าวันนี้คุ้มจิงๆ
....

......

.....me myself...

ขอเสนอหนังเรื่องใหม่....be my sweet...5555+++