ไม่ได้หมายถึงว่าฉันเปลี่ยนใจแล้วหรอกนะ...หมายถึงฤดูต่างหาก....ฝนตกแล้ว...
ฝนตกติดต่อกันหลายวัน...ตอนแรกก็สงสัยว่าเกิดอะรัยขึ้น...พอนึกๆดู นี่มันหน้าฝนแล้วนี่...ไม่รู้สึกตัวเลย...
โดยส่วนตัวไม่ชอบหน้าฝนเท่าไหร่...เพราะรู้สึกว่า...เป็นฤดูที่ทุกอย่างมันหยุดๆ...เดินๆในขณะที่เข็มนาฬิกามันยังเคลื่อนไม่ยอมพัก...ยกเว้นนาฬิกาตาย
พอฝนตกไอ้ที่เราคิดว่าจะทำมันก็ไม่อยากจะทำซะงั้น...ไปกินข้าวดีกว่า...ฝนตก...ไม่ไปแล้ว...ไปดูหนังดีกว่า...ฝนตกไม่ไปล่ะ....ฝนตก....คนทั่วไป
ไม่อยากออกจากบ้านเพราะว่าไม่อยากเปียก...แต่นักศึกาทันตแพทย์ไม่ชอบฝนเพราะว่า...คนไข้จะไม่มานะสิ...T_T
....ไม่ได้นั่งฟังเพลงเล่นเน็ตอย่างนี้มานานแล้วนะ...จริงๆมันก็แต่ไม่กี่อาทิตย์เอง...แต่ละวันที่ผ่านมา...แย๊เเย่...ไม่คิดถึงมันดีกว่า
เรื่องๆดีๆมีตั้งเยอะอาทิตย์ก่อนก็ไปวัดที่กาฬสินธุ์กับอาจารย์อชิ กะว่าไปช่วยรักษาชาวบ้าน ...เห็นทางเข้าตอนแรกแอบตกใจว่ามีวัดในนี้ด้วยเหรอวะ  แต่พอขับเข้าไป โอ้โห...ยิ่งเห็นสภาพต่างๆ โอ้โหๆ  วัดไฮโซมาก ไอ้เราได้ยินมาตอนเเรกบอกมีแต่เตียง2เตียง...คงได้สลับกันทำ  แต่พอได้เห็นคลินิก 2 เตียงที่ว่า  ดีกว่าที่คณะตั้งเยอะ ... ของทุกอย่างใหม่หมด
มีห้องทำฟัน 2 ห้องห้องหนึ่งสำหรับพระเฉพาะ อีกห้องให้ชาวบ้าน คนมาปฏิบัติธรรม แล้วยังมีห้องรักษาโรคทั่วไป หมอที่มาทำก็อมาจากหลายจังหวัด...รักษาโดยไม่คิดเงิน
รุ้สึกดีที่ได้ไป  ถึงแม้ไม่ได้ทำอะไรเลย...ทำให้จากที่เหนื่อยๆมาหลายวัน...หายไป...
....วันก่อนๆไปดู sqweez animal ชอบอ่ะ น่ารัก  ... ร้องมันไม่ต้องอาย...let's cry ฉันกำลังร้องไห้อยู่...
ตอนนี้ยุงกัด  หมดอารมณ์จะเขียนต่อไปแล้ว...อยากฟังก็อยากฟังเพลง...แต่คงไม่ไหว...ช่วงนี้คอมใต้หอก็เล่นไม่ได้...เซ็งจิต
....เปิดเพลงเก่าๆ  ทำให้นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ....และคนเก่าๆ...เวลาได้ยินเพลงนี้ก็นึกถึงคนๆนี้...ความรู้สึกในตอนนั้น...แล้วก็เกิดคำถามว่าเธอรู้สึกอย่างนั้นบ้างมั้ย
คิดถึงฉันบ้างมั้ยที่ได้ยินเพลงนี้...พี่บอยตรัยมีเพลงเศร้า...ปิดทีได้มั้ยไม่อยากได้ยิน...แต่ทุกครั้งที่ได้เพลงเศร้าทีไร  กลับรู้สึกดี


....ps. การขอร้องใครเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน...แต่ถึงอย่างนั้นก้อยากจะบอกว่า...กลับมาเป็นเพื่อนฟังเพลงด้วยกันเถอะนะ
       มีบางเรื่องวิ่งวนอนุ่ในสมองของฉัน   มันคือ  "เรื่องสมมติ"

วันนี้วันที่ 17 พฤษภาคม ...วันนี้วันพฤหัส...พรุ่งนี้เป็นวันศุกร์...วันสุขแห่งชาติ...รู้สึกดีจิงๆ

ฉันชอบคืนวันศุกร์เพราะพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์...ฉันเกลียดวันเสาร์เพราะว่าวันต่อไปคือวันอาทิตย์...หมายความว่ามันใกล้จะถึงวันจันทร์...อีกแล้ว

แต่ฉันไม่เกลียดคืนวันอาทิตย์...เพราะฉันเริ่มทำใจได้เเล้ว...คือกรูทำอะไรไม่ได้เเล้ว

ไม่อยากจะเขียนอันใหม่...ก็เลยเอามาใส่อันเดียวกันซะเลย...ช่วงนี้คิดอะไรก็ไม่ค่อยจะออกสมองมันมึนๆ...งงๆ..เน็ตก็พึ่งกลับมาเล่นไดไม่กี่วัน

ได้โหลดเพลง...ฟังเพลงซะที...มีแผ่นหลายแผ่นอยากได้เเต่ยังไม่ได้ซื้อ...ตังค์ก็ไม่ค่อยจะมี...ไม่รู้มันหายไปไหน...

....ตอนนี้เริ่มชินและชาเเล้ว...โดนด่าจนไม่รู้สึกอะไร.....การขึ้นคลินิกนี่มันทำให้เราได้เห็นอะไรมากขึ้น...เข้าใจอะไรมากขึ้น

บางทีที่เราสิ่งที่เราคิด...บางอย่างที่เรารู้สึก...บางคนที่เรารู้จัก...ก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไป...

ps.รอบสอง...มีงานค้างอยู่...ขอตัวไปทำก่อน...วันก่อนมีงานวันเกิดคณะ...มีรุ่นพี่ที่จบไปแล้วกลับมาพูดประสบการณ์เรื่องเก่าๆ...

อาจารย์ถามพี่คนนั้นว่า...อยากจะบอกอะไรแก่น้องๆที่เรียนทันตเเพทย์...พี่ตอบว่า...ถ้าน้องเรียนจบทันตเเพทย์...น้องสามารถน้องสามารถอยู่ที่ไหนในโลกนี้ก็ได้...555...ตรงจิงๆ..หมายความว่า...ไม่ว่าที่ไหนในดลกที่ลำบากทันตเเพทย์อย่างเราก็อยู่ได้...เพราะเราผ่านอะไรที่มันลำบากมากกว่านั้นหลายเท่า...555..พูดถูกใจจิง