ก็อย่างที่บอก ทำเสปสสนองความต้องการของตัวเอง

รู้สึกว่าจะมีบุคคลที่ไม่รุ้จักแวะมาทักทายบ่อยๆ...เเต่ก็รูสึกดี...กับการที่ได้รู้จักใครๆมากขึ้น...แล้วยังได้เเบ่งสิ่งดีๆที่ทำให้สบายใจ และสบายหูด้วย...เเวะมาอีกก็ได้นะ...

ตี 4 แล้วหรอเนี่ย  ง่วงเเล้วล่ะสิ...วันก่อนไปซื้อหนังสือมา...ชื่อหนังสือว่า.."รูปรูป..คำคำ" สมกับชื่อหนังสือ...มีเเค่รูป..กับคำพูดสั้นๆ...

เเต่...โดนใจที่สุด..เป็นเหมือนหนังสือการ์ตูนหนา ๆแต่น่ารักๆสีชมพู.. ใช้เวลาอ่านไม่เกิน 30 นาที..(อาจจะมากกว่านั้นถ้าอ่านซ้ำ เพราะมันน่ารักเหลือเกิน)......ตอนอ่านไปก็ยิ้มไป..เหมือนคนบ้า...พออ่านจบเรื่องสุดท้าย...ก็เดินออกจากร้านพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก..เเต่เเล้วก็เปลี่ยนใจ...ซื้อเก็บไว้เลยดีกว่า.....เเล้วเดินออกจากร้านพร้อมกับรอยยิ้มใหญ่ๆ....

ชอบหลายเรื่อง...ไม่ใช่สิ  ชอบทุกเรื่อง...จะเล่าให้ฟังเรื่องนึง..เป็นเรื่องสุดท้าย...ชื่อตอนว่า...หน้าสิว หน้าหวาน...จริงๆมันต้องดูรูปประกอบนะ...แต่ว่า...ลองใช้จินตนาการวาดภาพก่อนก็ได้...ถ้าถูกใจค่อยไปซื้อมาอ่าน....

 

 

"ผ้าเย็นมั้ยครับ"

"ไม่ค่ะ มันไม่ค่อยสะอาด"

"น้ำช๊อกโกแลตปั่นมั้ยครับ"

"ไม่ค่ะ ขอน้ำเปล่าสะอาดๆดีกว่า"

"เราสั่งเสต๊กทานกันดีมั้ยครับ ร้านนี้เสต๊กอร่อย"

"ไม่ค่ะ ดิฉันไม่ทานเนื้อสัตว์"

"งั้นเอามันฝรั่งทอดมาทานกันเล่นๆก่อน"

"ไม่ค่ะ"

"มันมันไป ค่ะ"

"ไอติมล่ะ"

"ไม่ค่ะ  มันหวานไป"

"ราออกไปจากร้านนี้กันเถอะครับ  ไปหาร้านอื่นที่มีอาหารที่คุณทานได้"

"อย่าเพิ่งเลยค่ะ"

"ทำไมครับ"

"ตอนนี้รถติด  ฝุ่นควันเต็มไปหมด"

"เราจะนั่งฟังเสียงท้องร้องอยู่ในนี้หรอครับ"

"คุณก็สั่งสิค่ะ อยากทานอะไรก็สั่งเลย อยากทานอะไรก็สั่งเลย ไม่ต้องเกรงใจ"

"แต่ผมอยากทานอาหารกับคุณ"

"ขอโทษด้วยนะคะ...ดิฉันเป็นสิว กำลังรักษาหน้าอยู่ คุณหมอให้งดอาหารจำพวก ของหวาน ของมัน และเนื้อสัตว์"

"แล้วคุณชวนผมออกมาทานอาหารทำไม น่าจะพักผ่อนอยู่ที่บ้าน"

"ดิฉันคิดถึงคุณ"

"อะไรนะครับ"

"มีคนเคยบอกว่า เวลาเราทำงานอะไรหนักๆ เสร็จสักชิ้น แล้วนึกถึงใครเป้นคนแรก คนนั้นคือคนที่เรารัก  พอดิฉนทำงานเสร้จ และคนแรกที่ดิฉันคิดถึงคือ...คุณ"

"ผมรู้เเล้วทำไมคุณเป็นสิว"

"ทำไมค่ะ"

"เพราะคุณหวานเกินไป"

 

ps. ไงล่ะ...หวานซ้า....^_^